Tomris Uyar
Günümüz yazarları arasında yer alan Tomris Uyar, İngiliz Kız Ortaokulu ve Arnavutköy Amerikan Kız Koleji'nin ardından İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi'ne bağlı olan Gazetecilik Enstitüsü'nü tamamladı.

İngilizce'den yaptığı çevirilerin dışında deneme, eleştiri ve hikâyeleriyle tanındı. 1969 yılına kadar çıkan yazılarında R. Tomris takma adını kullandı. "Yürekte Bukağı" ve "Yaza Yolculuk" adlı öykü derlemeleriyle 1979 ve 1986 yıllarının Sait Faik Öykü Armağanlarını kazanan yazar, dönemin belli başlı dergileri Yeni Dergi, Papirüs, Soyut vb.'ye eleştiri ve deneme yazıları yazdı.

1975'ten başlayarak gündökümlerini yayımladı. Tomris Uyar'ın elli dolayındaki çevirilerinde Turgut Uyar'la birlikte Lucretius'tan çevirdiği Evrenin Yapısı, Türk Dil Kurumunun 1975 Çeviri Ödülüne lâyık görüldü. Hiawatha çevirisiyle de 1986-87 Avni Dilligil Tiyatro Ödülünü çeviri oyun dalında aldı. Yazarın öyküleri, çeşitli yabancı dillere çevrildi, o ülkelerde yapılan antolojilerde yayımlandı.

Yazar 1987 Haldun Taner Hikaye Ödülü'nü, ödüle katılmadığı gerekçesiyle kabul etmedi. Tomris Uyar, yazılarının, gündökümlerinin ve çevirilerinin öykü anlayışıyla koşutluk göstermesine özenen yazarlardan. Çünkü edebiyatı bir bütün olarak ele alıyor.

Eserleri
Hikâye Kitapları: İpek ve Bakır (1971), Ödeşmeler (1973), Dizboyu Papatyayar (1975), Yürekte Bukağı (1979), Yaz Düşleri/Düş Kışları (1981), Gece Gezen Kızlar (1983), Rus Ruleti, Dön Geri Bak (toplu hikayeler / 1985), Yaza Yolculuk (1986), Sekizinci Günah (1990), Otuzların Kadını (1992), Aramızdaki Şey (1997), İki Yaka İki Uç
Günlükleri: Gündökümü 75 (1977), Sesler, Yüzler, Sokaklar (1981), Günlerin Tortusu (1985), Yazılı Günler (1989), Sonsuz ve Öbürü (Turgut Uyar anısına yazıldı/ 1985), Şiirde Dün Yok mu? /Turgut Uyar Üzerine (1999), Yüzleşmeler (1999)